Kangury w ZOO

Kangury to bardzo popularne zwierzęta i ozdoba każdego ogrodu zoologicznego. Dzieje się tak głównie dlatego, że doskonale przystosowują się do życia w niewoli, zazwyczaj regularnie się rozmnażają. Warto ponadto wspomnieć, że żyją w niewoli znacznie dłużej niż w swoim naturalnym środowisku.

Kangury w niewoli

Jest kilka najpopularniejszych gatunków kangurów, które można spotkać w ogrodach zoologicznych. W Polsce są to przede wszystkim kangury olbrzymie, kangury rude oraz kangury rdzawoszyje zwane także walabia Bennetta, kangurami Bennetta. Nazwy kangur rdzawoszyi używa się w zasadzie od 2015 roku. Kangury na wolności żyją przeciętnie 7-10 lat ale w niewoli, gdzie pozbawione są naturalnych wrogów oraz otoczone opieką medyczną dożywają nawet 20 roku życia. Kangury generalnie doskonale przystosowują się do życia w niewoli, także do zupełnie odmiennego niż australijski klimatu polskiego. Kangury są wyłącznie roślinożerne i ten rodzaj pokarmu także nie nastręcza najmniejszych trudności w warunkach ogrodu zoologicznego.

Rozmnażanie kangurów

Najbardziej fascynującą funkcją kangurów, podobnie jak innych torbaczy jest sposób ich rozmnażania nie spotykany u innych grup zwierząt. Przez izolacje Australii rozwinęły się tam liczne endemiczne gatunki, które zupełnie inaczej przystosowały się do życia niż inne ssaki lądowe. Jednym z takich przystosowań jest właśnie rozmnażanie. Po relatywnie krótkiej ciąży bo wynoszącej maksymalnie pięć tygodni rodzi się mały kangurek (ciąże są pojedyncze)ale jest on absolutnie niezdolny do samodzielnego życia, a jego rozwój nie jest zakończony tak jak w przypadku większości rodzących się ssaków. Kangurzątko, niezależnie od gatunku kangura rodzi się wielkości fasoli, zupełnie ślepe i nagie. Po narodzinach przepełza do torby lęgowej matki gdzie przywiera do sutka. Dalszy rozwój kangurzego dziecka przebiega właśnie w torbie lęgowej gdzie kangurzątko przebywa do 10 miesięcy. Oczywiście im większe młode tym częściej opuszcza torbę i powoli się usamodzielnia. Poczucie bezpieczeństwa w torbie matki jest tak silne, że nawet już prawie dorosłe, podrośnięte kangurki starają się znaleźć tam schronienie w sytuacji niebezpieczeństwa czy po prostu kiedy są zaniepokojone. W niewoli niekiedy odrzucone kangurzątko można z powodzeniem odchować sztucznie chociaż jest to bardzo duże wyzwanie.

Co jedzą kangury

Kangury są roślinożercami. Żywią się więc liśćmi, pędami traw i ziołami. W naturze często pasą się wraz ze zwierzętami hodowlanymi takimi jak owce i bydło. Kangury w niewoli uzupełniają dietę także o owoce. Ta względna łatwość w doborze pokarmu i duże zdolności przystosowawcze kangurów sprawiają, że bez problemu funkcjonują one w ogrodach zoologicznych. Co więcej zdarzały się przypadki ucieczek kangurów z ogrodów zoologicznych i życie w naszym klimacie na wolności. Taka sytuacja miała miejsce na przykład w Warszawie zimą 2015 roku. Wówczas z ogrody zoologicznego uciekła para kangurów. Samiec zginął pod kołami samochodu, a samica przez wiele tygodni mieszkała na warszawskich ulicach mimo mrozu. Z uwagi na to, że w obszarach naturalnego występowania kangury rywalizują ze zwierzętami hodowlanymi o pastwiska, są tam traktowane jak szkodniki. Warto też wspomnieć, że kangury w swoim naturalnym środowisku są również zabijane na mięso. Jak doskonale przystosowują się one do odmiennych niż australijskie warunków klimatycznych może świadczyć to co wydarzyło się w Wielkiej Brytanii, gdzie zbiegłe z niewoli kangury rdzawoszyje tworzą obecnie stałą populację. Kangury żerują głównie nocą, czyli od zmierzchu. Często żerują nocą, o poranku lub późnym popołudniem. Pasący się kangur skubie trawę w pozycji siedzącej podpierając się ogonem. Po oskubaniu trawy podnosi się i zjada ją w pozycji wyprostowanej. Po jedzeniu kładzie się na ziemi, wyciągając tylne nogi na bok, co ma znaczenie obronne – pozwala natychmiast zerwać się i uciec. Kangury dzięki swoim rozbudowanym, silnym nogom i stabilizującemu ogonowi mogą wykonywać długie, efektywne skoki.

Ciekawostki o kangurach

– rodzące się kangurzątko waży 1 gram i mierzy 2 cm.
– jednorazowo rodzi się jeden kangurek ale matka może w tym samym czasie odchowywać troje rodzeństwa z różnych miotów – jednocześnie kangurzątko jest już poza torbą, młodszy brat rozwija się po porodzie w torbie, a kolejny kangurek rozwija się w brzuchu matki jako zarodek. Matka wytwarza wtedy dwa różne rodzaje mleka dostosowane do potrzeb dzieci na różnych fazach rozwoju.
– kangury to jedyny gatunek, który wykorzystuje wyłącznie skoki do poruszania się. Kangur może skakać na 3 m i poruszać się z prędkością 60 km. na godzinę
– kangury doskonale pływają, podczas pływania używają każdej łapy naprzemiennie więc inaczej niż podczas skoków
– w Australii co roku więcej ludzie ginie z powodu ataku kangurów, niż ataków rekina
– kał kangurów wydziela minimalne ilości metanu
– kangury nie pocą się, chłodzą się oblizując łapy i wcierając wilgoć w klatkę piersiową